فرازی از وصیتنامه شهید بزرگوار:

در حال حاضر اطلاعاتی در این زمینه از شهید بزرگوار در دست ما نمی باشد. دوستان عزیز در صورت داشتن هرگونه اطلاعات برای ما ارسال نمایید. با تشکر .

زندگینامه شهید بزرگوار:

در اول شهریور ماه سال 1358 در روستای بزین ، خشت کودکی دیده به جهان گشود که خانواده را غرق در شادی و سرور کرد . تولدی که به مشابه حیات شکوفه ای بود که باغبانش شادمان و سر از پا نمی شناخت .
پدر و مادر برای اولین شکوفه خود نام عبدالمجید را برگزیدند . از همان آغاز طفولیت چهره نورانی و خندان او گویای صد ها قصه تلخ و شیرین بود . او از همان ابتدای زندگی رنجهای بسیاری متقبل شد مثل اینکه آمده بود با سختیها و مشکلات دنیوی دست و پنجه نرم کند . پس از سپری نمودن دوران کودکی در سن 6 سالگی یعنی در سال تحصیلی 64-65 وارد مدرسه شهید حمیدی ، زادگاهش از ادامه تحصیل باز ماند و مجبور شد همدوش پدر به کارگری بپردازد . ولی به علت عشق و علاقه ای که به نظام مقدس جمهوری اسلامی و ولایت داشت ، تصمیم گرفت در یکی از نیروهای نظامی خدمت نماید . و سرانجام پس از موفقیت در آزمون ورودی دیماه سال 76 جهت طی دوران آموزشی وارد مرکز آموزش شهید بهشتی اصفهان شد . پس از اخذ درجه گروهبان دومی قبل از تقسیم بندی و با هماهنگی چند تن از دوستان تصمیم گرفتند برای جلوگیری از ورود مواد مخدر به کشور محل خدمت خود را استان سیتان و بلوچستان انتخاب کند . در نتیجه در قرار گاه تاکتیکی مقداد گردان 123 روح الله منطقه ایرانشهر مستقر شد . نزدیک به یک سال شجاعانه و دلاورانه در گردان روح الله با همرزمانش ، با سوداگران مرگ و قاچاقچیان مبارزه می نمود .
تا اینکه زمان وصال و عروج به ملکوت فرا رسید و در جاده منتهی به روستای گرناک (ایرانشهر) مورد کمین اشرار و قاچاقچیان قرار گرفتند و طی چند ساعت زد و خورد شدید به همراه فرماندهی و 36 نفر از غیور مردان نیروی انتظامی به درجه رفیع شهادت نائل شدند . لازم به ذکر است که همرزمان شهید فروتن دو نفر دیگر از استان فارس بودند که شهید آیت الله رنجبر از بخش بالاده شهرستان کازرون و شهید کمال ساعدی از بخش ماهور میلان شهرستان نور آباد ممسنی بودند .
روحش شاد ، یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

خاطرات شهید بزرگوار:

سراسر زندگی شهید خاطره می باشد که حالا ما با یادآوری آن دلخوش می باشیم و حالا همین خاطره شاید تسکین غم فراق این عزیز سفر کرده باشد . سخن گفتن درباره این شهید عزیز سخت است ، شاید که نتوان حق مطلب را ادا کرد . از خصوصیحرفی نمی زد . در کمک به فقیران کوشا بود ، بسیار خوش اخلاق ودلسوز بود . صله ارحام زیاد میکرد و عیادت افراد سالخورده می رفت و در زمینه بجا آوردن فرایض دینی بویژه نماز و روزه مقید بودند و از دروغگویی و ریا بیزار بود . غیبت نمیکرد و چنانچه کسی می خواست غیبت کند امر به معروف می کرد . دفعه آخری که به مرخصی آمده بود عکسهایی که گرفته بود در آلبومش زد و یکی از عکسهایی را که گرفته بود قاب گرفت و به مادر داد و سفارش کرد که این عکس را بعد از شهادت در مراسم بیاورید ، مادر با گریه گفت این چه حرفی است ؟ شهید پاسخ داد مرگ حق است پس چه بهتر که در راه خدا و مملکت اسلامی باشد ، همیشه دوست دارم که در راه رضای خدا به شهادت برسم .